Zwavelmeststoffen

Zwavel was tot enkele jaren geleden nooit beperkend door de zwavelemissie van de zware industrie en energiecentrales. Na de ontzwaveling van rookgassen ontstonden er op grote schaal tekorten. Behalve vanuit de lucht, wordt zwavel ook aangevoerd met organische meststoffen en soms met het grondwater.

Vooral gewassen met een hoge zwavelbehoefte (bijv. koolzaad) en/of hoge eiwitproductie (gras en tarwe) hebben het snelste last van tekorten.

Zwavel kan gemakkelijk worden aangevuld met een aantal gangbare stikstofmeststoffen:

• Yara Sulfan: 24% N+15% SO3 (50:50 ammonium:nitraat);

• ASS, ammoniumsulfaatsalpeter: 26% N + 32,5% SO3 (66:33 ammonium:nitraat);

• ZA, zwavelzure ammoniak: 21% N + 59% SO3 (100% ammonium).

Kies de meststof met de verhouding tussen stikstof en zwavel die het beste past bij de gewasbehoefte. Uitgedrukt in N:SO3, ligt de ideale verhouding meestal tussen 2:1 en 1:1.

Daarnaast kunnen ook P-, NP- en NPK-meststoffen zwavel bevatten. Alleen zwavel in de vorm van sulfaat is direct voor de plant opneembaar. Elementaire zwavel (geel poeder) moet eerst door bacteriën worden omgezet. Dit is een sterk verzurende reactie.

De zwavelgehalten in meststoffen worden meestal uit gedrukt in % SO3. Soms echter ook in S: 1% S = 2,5% SO3. Let hierop bij het bepalen van de gewenste zwavelgift.

Zie verder bij Yara Sulfan.