Milieu activiteiten

De winning en vervaardiging van meststoffen is een relatief schoon maar zeer energie-intensief proces. Op wereldschaal worden de grootste milieueffecten veroorzaakt door broeikasgassen die worden uitgestoten tijdens de productie van ammoniak en de productie van salpeterzuur N₂O.

Bij onze inspanningen om de negatieve gevolgen te beperken, hebben initiatieven om het energieverbruik en de uitstoot van broeikasgassen te verlagen de hoogste prioriteit. Yara’s streefcijfers met betrekking tot de uitstoot worden vastgesteld conform de beste beschikbare technieken (Best Available Techniques). Met name voor de uitstoot van broeikasgassen hanteren we zeer ambitieuze streefcijfers. Ons doel is een verlaging van de uitstoot met 25 procent, gemeten in 2009 ten opzichte van het niveau van 2004.

De afgelopen jaren zijn de meeste ammoniakfabrieken van Yara verbeterd om de energiezuinigheid te optimaliseren. In diverse andere fabrieken zijn succesvolle energiebesparingsprogramma’s ingevoerd. Deze inspanningen hebben vruchten afgeworpen. Verschillende ammoniakfabrieken van Yara behoren nu tot de bovenste tien procent van de zuinigste fabrieken in de sector, en gemiddeld presteren onze fabrieken beter dan het wereldwijde sectorgemiddelde, gemeten naar de mondiale maatstaven van de International Fertilizer Association (IFA).

Verbetering van de energiezuinigheid heeft als bijkomend voordeel dat ook de uitstoot van CO₂ wordt verlaagd. Onze CO₂-uitstoot wordt verder verlaagd door het feit dat wij kooldioxide gebruiken voor de fabricage van een aantal industriële producten. Daarnaast hebben we onze baanbrekende katalysatortechnologie met succes ingezet om de uitstoot van distikstofoxide N₂O in veel van onze salpeterzuurfabrieken te verlagen. De katalysator breekt N₂O in de brander van een salpeterzuurfabriek af, zodat de uitstoot van dit uiterst krachtige broeikasgas met 70 tot 90 procent wordt verlaagd.

Waar dat praktisch haalbaar is zullen meer katalysatoren worden geplaatst, en Yara heeft de technologie commercieel ter beschikking gesteld.

Andere, meer regionale effecten van Yara’s productiefaciliteiten betreffen de lozing van voedingsstofrijk afvalwater en de uitstoot van verzurende gassen (NOx en SOx). Al deze effecten worden zorgvuldig bewaakt om ervoor te zorgen dat de toelaatbare waarden niet worden overschreden. Diverse stappen zijn gezet om de uitstoot te verlagen, zoals operationele verbeteringen en investeringen in zuiveringstechnieken.

Yara verbruikt relatief weinig water, behalve voor koelingsdoeleinden waarbij weinig tot geen verontreinigingsgevaar bestaat. In Noord-Europa wordt water voornamelijk onttrokken aan oppervlaktewateren (meren en rivieren), terwijl in andere regio’s een combinatie van oppervlaktewater en grondwater wordt gebruikt. In het algemeen worden geen veelbetekenende negatieve effecten van de wateronttrekking in gebieden waar faciliteiten van Yara zijn gevestigd. Na gebruik wordt het water geloosd in riviersystemen of in de zee, maar niet voordat het tot toelaatbare niveaus is gezuiverd.

De uitstoot van stofdeeltjes kan lokaal gevolgen hebben voor gebieden rond de productiefaciliteiten van Yara. Net als bij andere vormen van uitstoot is het voor Yara van belang om te werken in overeenstemming met vergunningsniveaus. De milieuprestaties van iedere fabriek worden getoond in de rapporten van de afdelingen. Hierin wordt iedere uitstoot vergeleken met het bijbehorende vergunningsniveau.

Yara’s productieprocessen leveren geen vast afval van betekenis op. Al het gevaarlijke afval wordt verwerkt door specialisten in afvalbeheer. Hierbij worden ook katalysatoren gebruikt, die vervolgens worden hergebruikt.