Opbrengst optimaliseren

Kalkammonsalpeter (KAS) en ammoniumnitraat zijn bewezen efficiënter dan ureum en urean. Met behulp van goede landbouwpraktijk en precisielandbouw is de opbrengst en kwaliteit verder te verhogen en neemt de efficiency van kunstmest verder toe.

Verschillende minerale stikstofmeststoffen hebben een verschillend effect op de opbrengst en de kwaliteit. Dat is wat de landbouwers in Europa al decennia ervaren. De verschillen worden vooral veroorzaakt door verliezen, in het bijzonder door vervluchtiging. De verliezen nemen toe wanneer er een mismatch ontstaat tussen het stikstofaanbod en de gewasopname. Ook
bladverbranding door urean kan leiden tot een opbrengstdaling. De slechtere werking van ureum en urean is voor een groot deel op te vangen door een verhoging van de stikstofgift,
maar ten koste van een hogere belasting van het milieu.

Tussen 1987 en 2004 hebben Arvalis en Yara in Frankrijk 122 veldproeven uitgevoerd met wintertarwe op uiteenlopende grondsoorten. Bij een optimale stikstofgift, van gemiddeld
183 kg N/ha, gaf ammoniumnitraat een 260 kg hogere opbrengst en een 0,75% hoger eiwitgehalte aan dan urean. Er was 27 kg N/ha meer nodig om tot het economisch
optimum te komen.

Tussen 2004 en 2010 heeft Yara in Duitsland 55 veldproeven uitgevoerd met wintertarwe op uiteenlopende grondsoorten. Bij een optimale gift van gemiddeld 210 kg N/ha, gaf
KAS (kalkammonsalpeter) 2% meer opbrengst en een 0,23% hoger eiwitgehalte dan ureum. Er was 7%, oftewel 15 kg N/ha, meer nodig om het economisch optimum te bereiken.

Het meest uitgebreide onderzoek naar het effect van verschillende stikstofmeststoffen is tussen 2003 en 2005 uitgevoerd in opdracht van de Britse overheid (Ministerie voor Milieu, Voedsel en Platteland, Defra). Naast kwantitatieve verschillen, toont de studie ook de wisselvallige resultaten van ureum en urean aan. De benodigde stikstofgiften konden daardoor niet met dezelfde nauwkeurigheid worden vastgesteld als bij ammoniumnitraat.